Förderverein jest zachwycony hojną darowizną klawikordu z majątku entuzjasty szkół muzycznych z Hildesheim. Sam pasjonował się grą na fortepianie i klawikordzie i często zapewniał długoterminowe wsparcie finansowe dla utalentowanych uczniów szkół muzycznych.

Rodzina Gerstenberg z Hildesheim przekazała ten instrument (replikę opartą na oryginalnym modelu) stowarzyszeniu wspierającemu szkołę muzyczną w Salzgitter 23 sierpnia 2024 roku.

Dzięki klawikordowi najstarszy udokumentowany instrument z rodziny instrumentów klawiszowych jest teraz dostępny dla wszystkich zainteresowanych uczniów i nauczycieli fortepianu, aby odkrywać dźwięki XVII i XVIII wieku.

Historia:
Nazwa "klawikord" została po raz pierwszy udokumentowana w 1396 roku. Najstarszy zachowany klawikord, zbudowany w 1543 roku przez Dominicusa Pisaurensisa, znajduje się obecnie w Muzeum Instrumentów Muzycznych w Lipsku. Ważnymi twórcami klawikordów byli Johann Adolph Hass w Hamburgu, Gottfried Silbermann we Freibergu (Saksonia) i Christian Gottlob Hubert w Ansbach.

Od momentu powstania, a zwłaszcza w XVII i XVIII wieku, klawikord odgrywał ważną rolę w muzyce domowej, porównywalną do dzisiejszej roli fortepianu. Świadczy o tym również użycie terminu "klawikord", który często odnosił się do klawikordu aż do XIX wieku. Ze względu na swoją konstrukcję klawikord był tańszy niż inne instrumenty klawiszowe, zwłaszcza klawesyn, i dlatego był szeroko stosowany jako instrument do ćwiczeń. Pod koniec XVIII wieku instrument ten był w powszechnym użyciu niemal w całej Europie.