Świadczenia mają na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z egzystencją człowieka, takich jak wyżywienie, odzież, higiena osobista, wyposażenie gospodarstwa domowego, energia na potrzeby gospodarstwa domowego, osobiste potrzeby dnia codziennego, a także odpowiednie zakwaterowanie i ogrzewanie. Świadczenia – z wyjątkiem zakwaterowania i ogrzewania – są wypłacane ryczałtowo w formie stawek standardowych. Indywidualne dodatki są przyznawane wyłącznie pod pewnymi warunkami.

Ponadto można uwzględnić dodatkowe potrzeby wynikające z

• wieku i potwierdzenia oznaczenia „G”,
• całkowitej niezdolności do pracy i potwierdzenia oznaczenia „G”,
• ciąży,
• samodzielnego wychowywania dzieci,
• kosztownej diety w przypadku choroby oraz
• ciepła woda w przypadku zdecentralizowanego systemu zaopatrzenia w ciepłą wodę

mogą zostać uznane.

Ponadto można uwzględnić odpowiednie składki na ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne.

Pomoc na utrzymanie przysługuje osobom potrzebującym, które nie mają prawa do podstawowego zabezpieczenia w podeszłym wieku i w przypadku ograniczonej zdolności do pracy, zasiłku dla bezrobotnych II oraz zasiłku socjalnego (tj. które są zdolne do pracy w rozumieniu Kodeksu Socjalnego – Księga Druga (SGB II) lub mieszkają we wspólnocie potrzeb z osobą zdolną do pracy).

Pomoc społeczna jest świadczeniem drugorzędnym, które otrzymują osoby niebędące w stanie samodzielnie sobie pomóc. Roszczenia wobec osób trzecich – w szczególności roszczenia alimentacyjne – należy zasadniczo dochodzić w pierwszej kolejności. Jeśli nie zostaną one zaspokojone w odpowiednim terminie i z tego powodu konieczne będzie udzielenie pomocy społecznej, roszczenia te przechodzą pod pewnymi warunkami na właściwy organ, który może je następnie dochodzić.

Bardziej szczegółowe informacje oraz poradę można uzyskać w właściwym urzędzie.