Wysłuchali interesujących wykładów na temat "Zamki, pałace i dwory: gdzie mieszkała szlachta w Salzgitter". Wypełniona po brzegi Fürstensaal w historycznym budynku stanowiła idealne tło.

Kolejne wykłady odbędą się w ciągu najbliższych kilku lat w ramach trzyletniego cyklu konferencji.

Publiczność na pierwszym wydarzeniu była w wieku od 16 do 90 lat. Siedem prezentacji ekspertów dało im szeroki wgląd w ogólny rozwój europejskiego zamku we wczesnym i późnym średniowieczu, a także w sytuację na północnym przedgórzu Harzu, koncentrując się na dzisiejszym obszarze miejskim Salzgitter.

Po przemówieniu powitalnym pierwszego burmistrza Stefana Kleina, dyrektor muzeum Arne Homann i dr Heiko Laß (Niemieckie Stowarzyszenie Zamków) przedstawili wydarzenie. W pierwszych dwóch prezentacjach, "Zamek przed zamkiem" (dyrektor muzeum Arne Homann) i "Wczesnośredniowieczny i wczesnośredniowieczny rozwój zamków" (dr Christian Karl Frey/Muzeum Burg Brome), publiczność dowiedziała się o różnych typach fortyfikacji budowanych przez ludzi od epoki neolitu - oraz o rozwoju średniowiecznego zamku.

Po przerwie obiadowej skupiono się na "Północnym Przedgórzu Harzu - krajobrazie zamkowym z X-XII wieku". Dr Markus C. Blaich (Urząd Ochrony Zabytków Dolnej Saksonii) oprowadził publiczność po kilku szczególnie imponujących przykładach w regionie. Po nim wystąpiła dr Gudrun Pischke (Arbeitsgemeinschaft für Südniedersächsische Heimatforschung), która jest dobrze znana w Salzgitter. W swoim wykładzie "Of high medieval noblemen and ministerials in later Salzgitter" pokazała, jak złożona była sytuacja społeczna ówczesnej szlachty i jak trudne - ale i satysfakcjonujące - jest dziś rekonstruowanie ówczesnych struktur społecznych.

Następnie w programie znalazły się studia przypadków z regionu Salzgitter. Przedstawiono wyniki badań archeologicznych wczesnośredniowiecznych wałów zamku Steterburg (Tobias Uhlig, archeolog okręgowy Braunschweig), wczesnych dni zamku Lichtenberg - w tym nowej rekonstrukcji (Christoph Lücke, konserwator zabytków, miasto Salzgitter) - oraz kościoła pielgrzymkowego w Engerode, który koncentrował się na pytaniu: "(K)ein umgebauter Wohnturm?" (Arne Homann, Muzeum Miejskie Zamek Salder).

Po każdym bloku wykładowym następowała ożywiona i długa dyskusja, w której publiczność i prelegenci angażowali się w intensywny dialog, tak aby na koniec żadne pytanie nie pozostało bez odpowiedzi. Było jasne, że dwa kolejne wydarzenia w 2025 i 2026 roku są niecierpliwie oczekiwane.