Podatek od rozrywki jest podatkiem lokalnym. Przedmiotem opodatkowania są opłaty za korzystanie lub uczestnictwo w określonych obiektach i imprezach.

Podatkiem od rozrywki objęte są następujące imprezy organizowane na terenie gminy:

• komercyjne imprezy taneczne,
• tańce artystyczne (np. burleska) i występy o podobnym charakterze,
• imprezy sportowe organizowane w celach zawodowych lub komercyjnych,
• komercyjne pokazy filmowe,
• rozgrywanie nagród pieniężnych lub rzeczowych w klubach gier, kasynach i podobnych placówkach,
• ustawianie/eksploatacja automatów muzycznych, pokazowych, żartobliwych, do gier, zręcznościowych lub podobnych w salach gier i podobnych przedsiębiorstwach, a także w lokalach gastronomicznych, klubach, stołówkach lub podobnych pomieszczeniach lub w innych miejscach dostępnych dla ogółu społeczeństwa.

Podatkiem nie są objęte:

• imprezy charytatywne, kościelne i pożytku publicznego (należy udokumentować charakter pożytku publicznego),
• bale maturalne, o ile w wydarzeniach tych uczestniczą wyłącznie uczniowie i ich bliscy,
• imprezy, w których obok sportowców amatorów biorą udział zawodowi sportowcy, o ile gmina uzna je za warte wsparcia, a także mecze piłki nożnej, w których uczestniczą zawodnicy z licencją,
• przedstawienia cyrkowe,
• pokazy filmowe, podczas których wyświetlane są filmy uznane przez organ wyznaczony przez rząd krajowy za „wartościowe” lub „szczególnie wartościowe”,
• rozrywki ludowe typowe dla jarmarków, festynów, festynów strzeleckich, dożynek i podobnych imprez,
• placówki, które są już objęte opłatą od kasyn.

Podatek pobierany jest np. przy sprzedaży biletów lub w formie stawki ryczałtowej, jeżeli wstęp na imprezę jest możliwy bez biletu wstępu lub innego dokumentu uprawniającego do wejścia.