Dzieci niepełnoletnie mieszkające w innej rodzinie (rodzinie zastępczej lub u krewnych) mogą otrzymywać świadczenia na utrzymanie zgodnie z SGB XII, jeżeli dochody i majątek dziecka lub rodziny zastępczej nie wystarczają na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej.

Zakres świadczeń zgodnie z SGB XII zależy między innymi od indywidualnych potrzeb dziecka przebywającego w rodzinie zastępczej. Potrzeby te zasadniczo odpowiadają rzeczywistym kosztom zakwaterowania dziecka przebywającego w rodzinie zastępczej, o ile są one uzasadnione. Obejmują one między innymi koszty

- wyżywienia,

- odzież,

- higieny osobistej i opieki zdrowotnej,

- zakwaterowania,

- ogrzewania,

- energia elektryczna do użytku domowego,

- przybory szkolne,

- kieszonkowe oraz

- zajęcia rekreacyjne.

Ponieważ indywidualne ustalenie potrzeb każdego dziecka objętego opieką jest bardzo pracochłonne, wiele urzędów pomocy społecznej opiera się na kwotach ryczałtowych przewidzianych w ramach pomocy dla młodzieży. Kwoty te mogą się różnić między innymi w zależności od kraju związkowego.

W wyjątkowych przypadkach potrzeby można również obliczyć na podstawie „standardowych” zasad pomocy na utrzymanie (odpowiednia ryczałtowa kwota na podstawowe potrzeby, ewentualne dodatkowe potrzeby, faktycznie ponoszone koszty zakwaterowania i ogrzewania oraz artykuły szkolne).

Prawa do świadczeń mogą być również dochodzone przez opiekuna.

Zasadniczo przyjmuje się, że rodzina zastępcza zapewnia utrzymanie dziecku w pieczy zastępczej, o ile można tego oczekiwać w oparciu o dochody i majątek opiekunów (tzw. „wspólnota domowa”). Dlatego też zasadniczo należy brać pod uwagę dochody i majątek całego gospodarstwa domowego. Obejmują one na przykład:

• dochody z pracy,
• alimenty oraz
• dochody z emerytur.

Zasiłek na dziecko wypłacany na rzecz osób niepełnoletnich oraz ewentualne alimenty przysługują dziecku w celu zaspokojenia jego potrzeb.

Niektóre składniki majątku uznaje się za majątek chroniony, który nie podlega uwzględnieniu, na przykład:

• niewielkie kwoty gotówkowe (aktywa pieniężne na osobę dorosłą: 10 000 EUR, na dziecko: 500 EUR) lub
• odpowiednia nieruchomość mieszkalna.

Nie są one uwzględniane przy obliczaniu wysokości świadczeń.

Ponadto istnieją kwoty wolne od opodatkowania w odniesieniu do określonych dochodów. Nie ma konieczności wyczerpania wszystkich dostępnych dochodów i majątku przed uzyskaniem pomocy społecznej.

Świadczenia za minione okresy zazwyczaj nie są wypłacane.