Północny młyn nazywano Lesser, a południowy – (Oster)Linder.

Od 1770 roku młyny przez ponad 100 lat pozostawały własnością rodziny Berking z Salder, aż w 1888 roku zostały sprzedane młynarzowi Heinrichowi Söchtigowi z Lesse. 53 lata później nowym właścicielem młyna została firma Blume & Oppermann, która prowadziła działalność młynarską aż do lat 50. XX wieku.

Dzięki wsparciu władz miejskich i regionalnych młyn został odrestaurowany w 1964 roku – jednak huragan w 1972 roku ostatecznie położył kres jego działalności. Po zamknięciu młyna i zakupie go przez Ernsta Froböse, który w 1978 roku podarował go miastu Salzgitter, w 1984 roku można go było oglądać na targach przemysłowych w Hanowerze. Obecnie można go zwiedzać na terenie zewnętrznym Miejskiego Muzeum w Pałacu Salder.

Ten ważący 50 ton wiatrak typu Bock ma 4,70 metra szerokości, 5 metrów wysokości, a przy długości skrzydeł wynoszącej 9,75 metra jego powierzchnia ożarowa wynosi 9,80 metra kwadratowego. Każdy z kamieni młyńskich o szerokości 1,40 metra waży ponad 800 kilogramów. Młyn spoczywa na konstrukcji wspornikowej, która stoi na fundamencie z kamiennych bloków. Cały budynek młyna można obrócić za pomocą „Stertsa”, czyli zakrzywionej belki, tak aby wiatr uderzał pod kątem prostym w skrzydła pokryte płótnem.

Obecnie, w celach demonstracyjnych, skrzydła są napędzane przez silnik elektryczny.

_______________

Aktualna informacja (stan na dzień 16.07.2026):

Ponieważ pracownicy Miejskiego Muzeum Zamku Salder przywiązują dużą wagę do bezpieczeństwa zwiedzających, zabytkowy wiatrak ramowy z Osterlinder jest obecnie zamknięty do odwołania. Konieczna jest kontrola statyczna oraz prace remontowe wewnątrz budynku.