W przypadku adopcji przez krewnego adoptowane jest dziecko spokrewnione, na przykład siostrzenica, siostrzeniec lub wnuk.
W odróżnieniu od adopcji pełnej, w tym przypadku wygasa jedynie stosunek pokrewieństwa dziecka z obojgiem rodziców biologicznych, ale nie z pozostałymi krewnymi.

Kwestia, czy rodzice adopcyjni są odpowiedni i czy można zagwarantować dobro dziecka, musi zostać sprawdzona równie dokładnie, jak w przypadku adopcji przez osoby niespokrewnione.

Dobro dziecka jest zawsze na pierwszym miejscu. Adopcja musi prowadzić do powstania relacji rodzic–dziecko.

W przypadku pokrewieństwa do trzeciego stopnia, w odróżnieniu od adopcji pełnej, wygasa jedynie stosunek pokrewieństwa dziecka z obojgiem biologicznych rodziców, a nie z pozostałymi krewnymi.