Formacja geologiczna, która doskonale obrazuje przejście między kredowymi okresami turonu i koniaku. Zespół scharakteryzował dawny kamieniołom wapienia w północno-wschodniej części pasma górskiego Salzgitter tak dokładnie, że jest on obecnie uważany za globalny punkt odniesienia dla przełomu tysiącleci 89,4 miliona lat temu. Zostało to ogłoszone przez Międzynarodową Unię Nauk Geologicznych, która przyznała profilowi warstwy tytuł "Global Stratotype Section and Point" (GSSP).
Międzynarodowy zespół geologów szczegółowo zbadał 40 metrów sekwencji warstw geologicznych w dawnym kamieniołomie wapienia w Hasselberg. Naukowcy odkryli, że tylko w tym miejscu przejście między Turon i Coniac jest nieprzerwane, a zatem stanowi idealną sekwencję skalną dla geologów z całego świata, którzy mogą wykorzystać ją jako punkt odniesienia dla swoich badań.
Niektóre rodzaje muszli, znane jako inoceramy, występują z Coniac i można je znaleźć w dużych ilościach w Salder. W warstwie 46 kamieniołomu polsko-niemiecki zespół naukowy odkrył, że po raz pierwszy znaleziono gatunek inoceramu Cremnoceramus deformis erectus, wyznaczając w ten sposób granicę czasową, a także inne mikroskamieniałości i charakterystyczną zmianę stosunku izotopów węgla 12C i 13C, tak zwaną ujemną anomalię w cyklu węglowym.
Więcej informacji:
W kamieniołomie wapienia na wzgórzu Hasselberg w pobliżu Salzgitter-Salder w północno-wschodniej części pasma górskiego Salzgitter wydobywano niegdyś wapień i margiel na potrzeby przemysłu cementowego, a następnie przetwórstwa rudy. Obecnie miejsce to jest znanym biotopem i geotopem należącym do Fundacji Krajobrazu Naturalnego, która została założona przez regionalną organizację BUND Dolnej Saksonii. Podczas gdy grupa okręgowa BUND w Salzgitter jest odpowiedzialna za opiekę nad terenem kamieniołomu, Geopark UNESCO Harz-Braunschweiger Land-Ostfalen jest odpowiedzialny za geologiczną część kamieniołomu. Kamieniołom nie jest swobodnie dostępny ze względu na ochronę przyrody, ale od czasu do czasu oferowane są wycieczki z przewodnikiem.
90 milionów lat temu, w drugiej połowie kredy, na Ziemi było tropikalnie ciepło: wolne od lodu bieguny zapewniały wysoki poziom morza, a Europa Środkowa składała się ze skupiska wysp. W morzu amonity rozwinęły ogromną różnorodność form, na lądzie rządziły dinozaury. Pierwsze rośliny kwitnące zaczęły konkurować ze skrzypami i paprociami. 89,39 milionów lat temu klimat zaczął się nieznacznie ochładzać, a poziom morza zaczął nieznacznie spadać od swojego szczytu: nowy okres geologiczny, epoka koniak, zastąpił epokę turonu.
