Hasło to brzmi początkowo nieszkodliwie, ale często jest niechciane. Z reguły takie okrzyki pochodzą od grupy głównie młodych mężczyzn. "Dzieje się tak w stosunku do osoby", mówi Semmler, "która podróżuje samotnie lub przynajmniej ma wyraźną przewagę liczebną. Okrzyki, odgłosy całowania, gwizdy, a czasem prymitywne komentarze są używane do "informowania" danej osoby o osobistych odczuciach seksualnych rozmówcy - nazywa się to "catcalling"". - Nazwa pochodzi od okrzyków godowych kotów, z tym wyjątkiem, że dana osoba zazwyczaj nie jest zainteresowana bliższą znajomością z przeważnie nieznajomym "catcallerem".

Równych Szans: "Wyzwiska często prowadzą do tego, że młode kobiety i dziewczęta czują się niepewnie lub są przestraszone, unikają miejsc lub całych dzielnic i nie wyruszają już same. Jeśli dzieje się to na początku strefy dla pieszych, robią zakupy gdzie indziej", wyjaśnia urzędnik ds. równych szans. "Różnica między flirtem/komplementami a molestowaniem jest bardzo łatwa do rozpoznania: Komplementy sprawiają przyjemność obu zaangażowanym stronom".

"Dziewczęta i kobiety mają prawo do swobodnego i niezakłóconego poruszania się po naszym mieście", podkreśla Erik Maaß z Parlamentu Młodzieży Salzgitter (JuPSZ), "i właśnie dlatego musimy coś z tym zrobić".
Młodzieżowy parlament chce współpracować z urzędnikiem ds. równych szans, aby podnieść świadomość społeczną na temat prawa do tej wolności.
Pierwszym krokiem jest podniesienie świadomości na ten temat. Młodzi ludzie chcą wykorzystać duże plakaty, aby zobrazować to, co muszą znosić dziewczęta i kobiety.
"Każdy, kto uważa, że slogany są zbyt prymitywne do czytania na plakatach: Niech poczuje, jak to jest być okrzyczaną dziewczyną. To z pewnością znacznie gorsze niż czytanie tego bez zaangażowania na plakacie" - mówi Lenya-Marie Denecke z JuPSZ

"Ale chcemy zrobić coś więcej niż tylko mówić o tym - lub szokować obywateli", mówi Semmler, "chcemy, aby sytuacja kobiet i dziewcząt w tym mieście zmieniła się na lepsze".
Według Lary Duwe, przewodniczącej Parlamentu Młodzieży, celem jest: "Stworzenie bezpieczeństwa, nagłośnienie miejsc, w których dzieje się to częściej, aby można było coś tam zrobić. Ponadto należy zachęcać osoby poszkodowane do obrony za pomocą prostego zdania: "Żadnych komplementów!", aby nie musiały już uciekać bez słowa".

"Podnieś świadomość wszystkich - wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy, jak to jest być nękanym w ten sposób" - dodaje Muhammed Dalkiran, inny młodzieżowy parlamentarzysta.

Idealnie byłoby, gdyby akcja "Bez komplementów" promowała odwagę cywilną. Inni mogliby również zwrócić uwagę prześladowcy, że jego zachowanie "nie jest komplementem!". To jedno zdanie wystarczy, nie potrzeba długich wykładów. "Gdyby to się udało, oblicze miasta znacznie by się zmieniło" - mówi specjalista ds. równych szans. "Musielibyśmy jednak wiedzieć, co się wydarzyło i gdzie, zwłaszcza w celu zlokalizowania punktów centralnych. Potrzebujemy więc raportów o incydentach".