W 1952 r. podczas prac budowlanych w północnej części Salzgitter-Lebenstedt odkryto stanowisko na świeżym powietrzu w Krähenriede. Wiele znalezisk dowiodło, że 50 000 lat temu znajdowała się tu neandertalska stacja łowiecka.

Podczas prac wykopaliskowych pod nową oczyszczalnię ścieków w 1952 roku, na głębokości około pięciu metrów odkryto kości zwierząt z epoki lodowcowej. Niedługo później odkryto również narzędzia krzemienne. Po zaledwie dwóch dniach próbnych wykopalisk stało się jasne, że znajdują się tu nienaruszone prehistoryczne warstwy archeologiczne. Czteromiesięczne badania naukowe z udziałem geologów, botaników, zoologów i archeologów zostały przeprowadzone z dużymi trudnościami technicznymi i finansowymi. Badania nad okresem paleolitu w Salzgitter kontynuowano w 1977 r., kiedy to wznowione prace budowlane na terenie oczyszczalni ścieków umożliwiły kolejną kampanię wykopaliskową trwającą sześć miesięcy. Łącznie przebadano obszar o powierzchni około 400 metrów kwadratowych. Wyniki wykopalisk w Salzgitter-Lebenstedt do dziś budzą dyskusje naukowe.

Analizy geologiczne sekwencji warstw oraz zachowane znaleziska zoologiczne i botaniczne pozwalają dziś stworzyć obraz paleolitycznego środowiska w rejonie Salzgitter i zrekonstruować to, co działo się tutaj 50 000 lat temu:

W szerokiej dolinie lodowcowej myśliwi obozowali na północno-wschodnim skraju doliny, pod osłoną znacznie wyższego wówczas zbocza doliny. Obozowisko znajdowało się w bezpośrednim sąsiedztwie strumienia Krähenriede. Zmienne poziomy wody doprowadziły do częściowej sedymentacji i powstania małych stawów i starorzeczy. Ta korzystna sytuacja naturalna w połączeniu z położeniem bezpośrednio nad kopułą solną przyciągała zarówno zwierzęta, jak i ludzi. Miejsce to było prawdopodobnie kilkakrotnie odwiedzane późnym latem i jesienią. Stąd można było obserwować migrację stad i organizować polowania.

Prawie 3000 kości z co najmniej 86 reniferów i 17 mamutów w porównaniu z ośmioma końmi, jednym żubrem i czterema nosorożcami włochatymi wskazuje na specjalizację w polowaniu na określone zwierzęta. Ślady rzeźnicze na kościach pokazują, że polowano na renifery specjalnie w celu pozyskania pożywnego szpiku kostnego i skór. Zebrane kości mamutów były przetwarzane na narzędzia kościane. Guzki krzemienia bałtyckiego, które były dostępne ze starszych osadów lodowcowych w okolicy, były wykorzystywane jako surowiec do produkcji narzędzi na miejscu. Duże kamienie ułożone w okrąg mogły służyć jako kamienie obciążające proste namioty.

Wśród bogatego materiału znaleziskowego, na który składa się kilka tysięcy artefaktów z krzemienia, kości i poroża, ryby, drób, chrząszcze i szczątki roślin oraz pyłki, ludzkie szczątki kostne zostały odkryte dopiero w 1963 roku. Dwie kości czaszki, które zostały uzupełnione o trzeci pasujący fragment w 1976 roku, dostarczają dowodów na istnienie neandertalczyków w Salzgitter