Jest on obsługiwany przez "Salzgitter Watenstedt Development Company". Spółka otrzymuje co najmniej 1 milion euro rocznie na zakup nieruchomości mieszkalnych. Cena zakupu opiera się na strukturze własności nieruchomości, która ma zostać nabyta przed lub po dacie granicznej 30 września 1998 r. (uchwała Rady w sprawie planu rozwoju Wat 7, Salzgitter-Watenstedt, obszar lokalny).

Dzielnica Salzgitter-Watenstedt charakteryzuje się niekorzystnymi warunkami rozwoju urbanistycznego i kontroli imisji. Te szczególne warunki środowiskowe pogorszyły sytuację mieszkaniową od czasu istnienia przemysłu (ciężkiego), a w rezultacie doprowadziły do nieatrakcyjnej zabudowy i problemów społecznych. W celu znalezienia polubownego rozwiązania konfliktu między mieszkańcami dzielnicy a interesami przemysłowymi na dużą skalę, miasto Salzgitter podjęło się ponownego zaplanowania obszaru i prawnie wiążącego oznaczenia B-Plan jako obszaru komercyjnego (GE) w 1998 roku.

W ramach modelowego rozwoju administracja zorientowała się na mieszkańców dzielnicy SZ-Watenstedt. Ogólne cele to bezpieczeństwo, czas, elastyczność i rekompensata. Należy jednak wziąć pod uwagę bardzo różne sytuacje wyjściowe i historie właścicieli mieszkań.

Na przykład mieszkańcy, którzy nie są głęboko zakorzenieni w dzielnicy, chcą opuścić ją natychmiast. Ich cele to szybkość, maksymalny zwrot i jak najmniej zbiurokratyzowany proces sprzedaży. Młode rodziny mogą sobie wyobrazić opuszczenie tego miejsca w ciągu najbliższych kilku lat przy starannym planowaniu. Liczy się dla nich bezpieczeństwo, czas, pieniądze i przewidywalność. Głęboko zakorzenieni i w większości starsi mieszkańcy chcą opuścić miasto w sposób gwarantowany, ale samostanowiący.

Z punktu widzenia administracji można jasno wywnioskować z tych przykładowych grup interesu, że przeniesienie własności nieruchomości mieszkalnych zajmie dużo czasu. Administracja zakłada, że potrwa to do 2030 roku.