Termin „tereny podejrzane o zanieczyszczenie” odnosi się do obszarów, co do których istnieje podejrzenie zanieczyszczenia. Zanieczyszczone tereny to np. nieczynne składowiska odpadów komunalnych lub przemysłowych (stare składowiska) lub nieczynne zakłady, obiekty zbrojeniowe oraz tereny zakładowe, na których prowadzono działalność z wykorzystaniem substancji zagrażających środowisku (dawne obiekty), o ile powoduje to szkodliwe zmiany w glebie lub inne zagrożenia. W rejestrze terenów zanieczyszczonych zebrano dane dotyczące terenów zanieczyszczonych oraz terenów, co do których istnieje podejrzenie zanieczyszczenia.

Zgodnie z ustawą o informacji o środowisku (UIG) każda osoba ma prawo do swobodnego dostępu do informacji o środowisku, którymi dysponuje organ zobowiązany do udzielania informacji. W Dolnej Saksonii ustawa UIG obowiązuje w połączeniu z dolnosaksońską ustawą o informacji o środowisku (NUIG). Dostęp ten może zostać zapewniony poprzez udzielenie informacji, umożliwienie wglądu do akt lub w inny sposób. Na wniosek każda osoba może zatem uzyskać informacje z katastru terenów zanieczyszczonych. Informacje takie mają znaczenie np. przy zakupie lub sprzedaży nieruchomości, przy projektach budowlanych lub rozbiórkowych, a także przy wykorzystaniu wód gruntowych w pobliżu terenów zanieczyszczonych. Jednak w wielu przypadkach informacje dotyczące terenu zanieczyszczonego lub terenu podejrzanego o zanieczyszczenie mogą stanowić dane osobowe. Władze właściwe muszą wówczas sprawdzić, czy ujawnienie tych informacji nie naruszyłoby w znacznym stopniu interesów osoby, której dane dotyczą; w razie potrzeby muszą dokonać wyważenia interesów.