W Niemczech obowiązuje zasadniczy wymóg uzyskania zezwolenia na działania związane z czynnikami chorobotwórczymi. Każda osoba odpowiedzialna, która zamierza wwozić do Niemiec czynniki chorobotwórcze, wywozić je, przechowywać, wydawać lub pracować z nimi, musi posiadać zezwolenie.

Przez pojęcie czynników chorobotwórczych rozumie się zdolne do rozmnażania się czynniki chorobotwórcze (wirusy, bakterie, grzyby, pasożyty) lub inne biologiczne czynniki zakaźne, które mogą wywoływać u ludzi infekcję lub chorobę zakaźną.

Za czynności związane z czynnikami chorobotwórczymi uznaje się w szczególności:

• doświadczenia z czynnikami chorobotwórczymi zdolnymi do rozmnażania się,
• badania mikrobiologiczne i serologiczne mające na celu wykrycie czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi zgłoszenia,
• celowe wzbogacanie lub rozmnażanie czynników chorobotwórczych.

Wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia dotyczą następujących grup osób lub czynności:

• lekarzy, stomatologów oraz weterynarzy, którzy przeprowadzają badania mikrobiologiczne w celach diagnostycznych u swoich pacjentów,
• osoby, które wykonują prace związane z mikrobiologiczną kontrolą jakości, posiadają wymaganą wiedzę fachową i na wniosek zostały zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia przez właściwy organ,
• pracownicy, którzy pracują pod nadzorem osoby posiadającej zezwolenie lub zwolnionej z obowiązku uzyskania zezwolenia
• określone procedury (np. badania sterylności).

Więcej informacji na temat „Czynności z wykorzystaniem czynników chorobotwórczych” zawierają następujące usługi:

• Czynniki chorobotwórcze: zgłoszenie – zmiana zakresu czynności z wykorzystaniem czynników chorobotwórczych
• Czynniki chorobotwórcze: zgłoszenie – podjęcia czynności związanych z czynnikami chorobotwórczymi