Zasadniczo wspieranie stanowi podstawową zasadę działania pedagogicznego we wszystkich typach szkół. Zadaniem wszystkich nauczycieli jest zapewnienie wsparcia dostosowanego do wieku i stopnia rozwoju uczniów. Wsparcie w zakresie pedagogiki specjalnej stanowi uzupełnienie ogólnego wsparcia. Ma ono w szczególności pomagać uczniom poprzez indywidualną pomoc w rozwoju i rozwijaniu ich zdolności umysłowych, emocjonalnych, fizycznych i społecznych, a także ich talentów i zainteresowań. Zadaniem wsparcia specjalnopedagogicznego jest umożliwienie uczniom, z uwzględnieniem ich indywidualnych możliwości, samodzielnego i wspólnego życia, uczenia się oraz działania.

Potrzebę wsparcia pedagogicznego należy zakładać w przypadku uczniów, których możliwości edukacyjne, rozwojowe i uczenia się są tak poważnie ograniczone, że bez specjalnego wsparcia nie można zapewnić im wystarczającego rozwoju.

Potrzeba wsparcia pedagogicznego o charakterze specjalnym ma zróżnicowany charakter i może dotyczyć następujących obszarów:

1. Uczenie się
2. Język
3. Rozwój emocjonalny i społeczny
4. Wzrok
5. Słuch
6. Rozwój fizyczny i motoryczny
7. Rozwój umysłowy

Dzięki standaryzowanej diagnostyce w ramach postępowania diagnostyczno-ocenowego w zakresie pedagogiki specjalnej ustala się, czy istnieje potrzeba wsparcia w zakresie pedagogiki specjalnej w wyżej wymienionych obszarach. Zasadniczo w wyniku postępowania diagnostyczno-ocenowego określa się główny obszar wsparcia w zakresie pedagogiki specjalnej i dokumentuje się go w decyzji.