Hagen soyluları 1129'dan beri belgelenmiştir ve kale 1186 civarında castro, quod appellatur Haghen (Hagen adlı kale) olarak anılmaktadır. Önemli Minden-Halberstadt askeri ve ticaret yolu üzerinde bulunan kale, günümüze çok az bilgi ulaşmış olmasına rağmen, yaklaşık 1280 yılına kadar von Hagen ailesinin atalarından kalma merkeziydi.

Kalenin duvarları ve hendekleri, o dönemde bu bölgede oldukça yaygın olan düşman baskınlarına ve kuşatmalara karşı bir savunma görevi görmüştür. Kalenin adı, 1280 yılında kaleyi Wolfenbüttel Düklerinden devralan şövalye Gebhard von Borgfeld'e kadar uzanmaktadır.

Bortfeld Lordları zamanında Hagen ismi, ailelerinde yaygın olan Gebhard ilk ismini de içerecek şekilde genişletilmiştir. Bu, Brunswick Hagen'ini Bortfeld Lordlarının da sahip olduğu diğer Hagen'lerden ayırmak için yapıldı. Yeni Gebhardshagen ismi 16. yüzyıla kadar sadece kaleyi ifade etmekteydi.

XVI. yüzyılın başında, Weddem ve Kirchheerte'nin boşalan yerleşim yerlerinin sakinleri kalenin korumasına taşındı. Köyleri terk edilmiş ve arazileri Hagen bölgesine dahil edilmiştir. 1406 yılında Hildesheim Piskoposu'nun birlikleri kalenin büyük bir kısmını yıkmıştır. En önemli kısımlar, özellikle cephanelik ve kuleler, daha sonra Brunswick Dükleri adına yeniden inşa edildi.

Köyün nüfusu çoğunlukla çiftçiler, tarım işçileri, zanaatkârlar ve tüccarlardan oluşuyordu. Dört su değirmeni un ve tahıl sağlıyordu. Çimento değirmenleri ve taş ocakları daha sonra eklenmiştir. Gebhardshagen aynı zamanda sapan ve süpürge yapımcılarının köyü olarak da biliniyordu.

16. yüzyılda Gebhardshagen Kalesi resmi merkez haline gelmiştir. Otuz Yıl Savaşları (1618-1648) sırasında Gebhardshagen Kalesi ve köyü zarar görmüş, bunun ardından kale daha çağdaş bir alan olarak işletilmiştir. Ahır alanı, 1560 yılı civarında güneye yapılan bir ekleme ile neredeyse iki katına çıkarılmıştı.

Dük Rudolf August (1666-1704) Gebhardshagen ofisini ve tarım alanını ilk kez kamu kiralamasına açtı. 1671 yılında, Kronstedt'ten Özel Meclis Üyesi ve Şansölye Hermann Höpfner, kira kontratını alan ilk ve en yüksek teklifi veren kişi oldu. Kira süreleri üç, altı, dokuz veya on iki yıl sürüyordu; üç tarlalı çiftçiliğin ritmine uyarlanmışlardı.

Madenlerin ve eritme işlerinin 20. yüzyılda gelişmesi, köyü birçok madenci ailesinin evi haline getirdi. 1982 yılında, Salzgitter ve Vorharz bölgesindeki 15 madenden sonuncusu olan Haverlahwiese madeni kapatıldı. Avrupa'nın en büyük ve en modern demir cevheri madeni olmasına ve 40 milyon ton ham cevher üretmesine rağmen ekonomik nedenlerle kapatılmak zorunda kalınmıştır. 1983 yılında Weddemweg ve Reichenberger Strasse'nin köşesine, madenin kapatılmasından kısa bir süre öncesine kadar yeraltında kullanılmış olan 18 tonluk bir tünel açma makinesi hatıra olarak dikilmiştir.

Kaynak: örneğin Jürgen Hodemacher'in "Salzgitter" adlı kitabından, 1984