Mélanie Germain jest dyplomowaną aktorką teatralną. Ukończyła trzyletnie szkolenie w zakresie tańca, śpiewu i aktorstwa w Stageschool Hamburg. Podczas nauki pobierała lekcje m.in. od Karin Ploog, Jamesa Wooda, Evy Märtson-Wilson i Kena Norrisa. Profesjonalne zaangażowanie nastąpiło wraz z rewią Elvisa Presleya "The Golden Memories of Elvis", z którą pojawiła się również w różnych produkcjach telewizyjnych ("Aktuelle Schaubude"). Zagrała także główną rolę żeńską w musicalu dla dzieci "Der Regenbogenfisch" i przez wiele lat była wokalistką w zespole "Voodoo Lounge". Oprócz nauczania w TU Braunschweig i Kreismusikschule Celle, pracuje jako niezależny wykładowca śpiewu rockowego i popowego w Hamburgu oraz na różnych warsztatach w całych Niemczech. Jako wokalistka studyjna sama występowała w wielu różnych produkcjach i po raz pierwszy pojawiła się na listach przebojów w 2011 roku z house'owym projektem "DJ Stereodata". Obecnie można ją zobaczyć i usłyszeć na scenie z różnymi big bandami, jej trio jazzowym "Terry Mono" lub podczas występów w Winterhuder Fährhaus w Hamburgu i Wintergarten-Varieté w Berlinie. Jako wokalistka czuje się jak w domu w wielu gatunkach i łączy wszystkie te wpływy w swobodnej improwizacji i circlesingu, co jest obecnie również ważnym tematem w jej nauczaniu i coachingu.

Britta Rex jest wokalistką, kompozytorką, aranżerką, improwizatorką i pracuje jako nauczyciel śpiewu i dyrektor chóru. Studiowała język niemiecki i muzykę na Uniwersytecie w Hildesheim, uzyskując pierwszy egzamin państwowy. Studiowała również śpiew jazzowy na Uniwersytecie Muzyki, Dramatu i Mediów w Hanowerze u Romy Camerun, uzyskując dyplom z edukacji muzycznej ME i szkolenia artystycznego KA. Inspirację dla swojej pracy artystycznej znalazła w warsztatach z Normą Winstone, Marią Joao, Rhiannon, Gabriele Hasler, Bobem Stoloffem, Rogerem Treece, Peterem Eldridge i innymi. Jest intensywnie zaangażowana w różne koncepcje śpiewu popularnego, takie jak Complete Vocal Technique, Estill Voice Training i uczestniczyła w dalszych szkoleniach w Lichtenberg Institute for Applied Vocal Physiology i uczyła się rezonansu od Thomasa Lange.

Britta śpiewała z dużymi i małymi zespołami i podróżowała ze swoją muzyką do RPA, Rosji, Węgier, Islandii i Norwegii. Koncertowała z Landjugendjazzorchester Niedersachsen i trębaczem Ack van Rooyen. Jest liderem zespołu Britta Rex Quartet, który prezentuje jej własną muzykę na scenie, a także członkiem różnych zespołów, takich jak Hanover Voice Orchestra, trio VoiceSistas i gra w duecie z gitarzystą Erwinem Kühnem.

Uczy w HMTMH od 2002 roku, a w latach 2011-2020 wykładała improwizację i śpiew jazzowy na Uniwersytecie Muzycznym w Lubece. Od 2015 roku organizuje i prowadzi kurs "Entdeckungsreise Stimme" w Toskanii i Umbrii we Włoszech.

W 2021 roku wydała swój trzeci album "On Air On Water", który nagrała ze swoim kwartetem i kwartetem smyczkowym. W 2021 r. otrzymała stypendium Gema za oprawę muzyczną niemieckiej poezji, a kolejne stypendium artystyczne od kraju związkowego Dolna Saksonia umożliwiło jej dokonanie nagrań studyjnych do nowego projektu "Meeting Madame Pele" z własnymi kompozycjami w 2022 roku.

Bendix Amonat jest piosenkarzem, autorem tekstów, producentem i trenerem wokalnym z Hanoweru. W 2011 roku ukończył studia w zakresie śpiewu jazzowego/rockowego/popowego na Uniwersytecie Muzyki, Dramatu i Mediów w Hanowerze. Od tego czasu pracował jako freelancer w studiu i produkcjach na żywo oraz jako trener wokalny. Do jego klientów należą BMG, Warner Chappell, Universal Music, Apple, Sennheiser, Hannover 96 i Ehrlich Brothers, dla których pracuje jako producent od 2019 roku. Jego muzyka pojawia się w produkcjach kinowych i telewizyjnych, a także na platformach streamingowych. Jako trener wokalny uczy śpiewu jazzowego/rockowego/popowego od 2004 roku i łączy technikę, interpretację i ekspresję muzyczną.

Stephan Abel, urodzony w 1964 roku, najpierw uczył się gry na gitarze, a następnie studiował saksofon u Romana Schwallera, Sala Nistico i Wolfganga Engstfelda, między innymi w Szkole Jazzu w Monachium i na Uniwersytecie Muzycznym w Kolonii.
Wcześnie, w wieku 19 lat, dołączył do zespołu puzonisty i wokalisty Gene'a "Mighty Flea" Connersa, z którym grał regularnie przez ponad siedem lat i sporadycznie aż do jego śmierci w 2010 roku. Później znalazł się również w formacjach z dużo starszymi, doświadczonymi amerykańskimi muzykami/legendami, takimi jak Lionel Hampton, Jimmy Woode, Benny Bailey i Dr Lonnie Smith, którzy chętnie przekazywali swoją wiedzę i doświadczenie młodemu przybyszowi z Europy.
Grał również jako stały członek "Charly Antolini's International Jazz Power", będąc jeszcze studentem.

Ale Stephan nie tylko w jazzie czuje się jak w domu. Nie boi się kontaktu z innymi stylami, zwłaszcza soulem i rhythm'n'bluesem, ale także popem i muzyką rockową. Występował i koncertował również z takimi muzykami jak Randy Crawford, The Temptations, Inga Rumpf, Angela Brown i Roger Cicero, w którego zespole był stałym członkiem przez ponad cztery lata i jest reprezentowany na prawie wszystkich płytach.

"Przez długi czas miałem duże trudności z zaklasyfikowaniem siebie jako muzyka. Kiedy przez dłuższy czas podróżowałem wyłącznie z muzykami jazzowymi, często tęskniłem za ziemistością i bezpośredniością soulu i rhythm'n'bluesa, ale kiedy byłem związany z tą muzyką przez dłuższy czas, czasami pragnąłem bardziej subtelnych, bardziej intymnych środków wyrazu jazzu. Dziś nie interesują mnie już te rozróżnienia. Nie muszę wybierać między jazzem a bluesem. Jestem po prostu saksofonistą i staram się łączyć wszystkie dostępne mi środki wyrazu." Od niedawna Stephan Abel realizuje tę koncepcję przede wszystkim w różnych projektach ze swoim sympatycznym partnerem Lutzem Krause.
z Lutzem Krajenskim (Hammond, fortepian i aranżacja), np. AFTER HOURS (CD: There I Go, feat. Roger Cicero) i SALT (CD: La Solution), a z drugiej strony z berlińskim pianistą i kompozytorem Rolfem Zielke (CD: Rolf Zielke - Handel Jazz), w którego różnych formacjach gra również na klarnecie basowym i flecie.
W swoim najnowszym projekcie "The Windmills Of Your Mind" Stephan zrealizował długo pielęgnowane marzenie: na swoje 50. urodziny nagrał album wyłącznie z balladami. Zaprosił kilku swoich ulubionych muzyków do loftu w Hamburgu, aby w ciszy i odosobnieniu przez trzy dni nagrywać niektóre ze swoich ulubionych utworów.

Anselm Simon studiował na Uniwersytecie Muzycznym w Hanowerze (DML dla saksofonu jazzowego/rockowego/popowego). Jego różne projekty zespołowe koncentrują się na muzyce jazzowej, bluesowej, soulowej i międzyartystycznej. Brał udział w licznych produkcjach radiowych, płytowych, telewizyjnych i teatralnych.

Został uhonorowany przez Jazz-Podium Niedersachsen w latach 1992, 1994, 1996 i 1998. W 1995 roku otrzymał Nagrodę Jazzową Miasta Lipsk. W 2002 roku wygrał Europejski Konkurs Saksofonowy Yamaha. Występował jako support Charliego Mariano, Herbiego Hancocka, Michaela Breckera i Pata Metheny'ego.

Jego trasy koncertowe, częściowo organizowane przez Instytut Goethego w Niemczech, zabrały go do Austrii, Węgier, Sudanu, Włoch, Danii, Francji, Hiszpanii, Polski, Rosji i Anglii.

Anselm Simon pracuje jako wykładowca w szkole muzycznej i akademii Konserwatorium w Hamburgu. Prowadzi również regularne warsztaty w Niemczech i jest organizatorem Hamburskich Warsztatów Saksofonowych.

Nigel Moore - "The English Man". Od 1987 roku mieszka w Niemczech, gdzie pracuje jako niezależny muzyk.
W 1991 roku ukończył Trinity College of London Performer. Od 1987 roku Nigel grał z zespołami "65 Cadillac", "Blue-Note", "Soulutions", "Fire Cats", "James Steiner-Band", "Fat Boogie Horns", "Pink Baxter" i wieloma innymi.

Nigel Moore jest muzykiem, który zawsze podejmuje nowe wyzwania. Jego występy sięgają od naturalnej trąbki
trąbki do big bandu, od czysto barokowych koncertów do produkcji muzycznych, od występów oratoryjnych z historycznymi instrumentami do nowej muzyki.
instrumenty do nowej muzyki.

Ken Dombrowski jest puzonistą, kompozytorem, nauczycielem muzyki i bandleaderem.

Studiował puzon jazzowy na Uniwersytecie Muzyki i Teatru w Hamburgu u Dana Gottshalla, głównego puzonisty NDR Bigband.

W swoim projekcie SlideProjection jest aktywny jako puzonista, kompozytor i bandleader, a swoje konceptualne, wielostylistyczne programy i kompozycje prezentuje w całych Niemczech. Jego zespół Nordsnø Ensemble wydał swój trzeci album "ett omaka par" w 2024 roku we współpracy z międzynarodowej sławy organistą Kitem Downesem i jest w trakcie długiej trasy koncertowej z tym programem.

Ken Dombrowski uczy w Hamburskiej Państwowej Młodzieżowej Szkole Muzycznej jako nauczyciel gry na instrumentach i lider big bandu. Pracuje również dla Bigbandport Hamburg e.V. jako dyrektor muzyczny. Jest współzałożycielem innowacyjnej serii koncertów mycelium - rethinking jazz i członkiem zarządu Jazzbüro Hamburg e.V., gdzie angażuje się w interesy sceny jazzowej w Hamburgu. Obecnie studiuje muzykologię systematyczną na Uniwersytecie w Hamburgu.

Regularnie pomaga w NDR Bigband i współpracował już z takimi artystami jak Randy Brecker, Jeff Ballard, Billy Cobham, John Beasley, Kit Downes, Jazzkombinat Hamburg, Scott Robinson, Tim Hagans, Nils Landgren i Wolfgang Schlüter. Gra również regularnie jako sideman w różnych składach i jest głównym puzonistą Birdland Bigband.

Chociaż Ken Dombrowski jest zakorzeniony w jazzie, ma również bogate doświadczenie w muzyce klasycznej, ludowej i popularnej. Oprócz puzonu gra na eufonium, puzonie basowym i trąbce basowej.

Berliński pianista Claus-Dieter "CD" Bandorf (*1973) jest znany przede wszystkim jako wszechstronny i pełen humoru akompaniator wokalny w gatunku jazz/pop/gospel.

W ciągu ponad dwudziestu lat pracy z nagrodzonym Grammy kwartetem wokalnym NEW YORK VOICES (USA) zagrał ponad 200 koncertów w Europie i Azji, w tym na NORTH SEA JAZZ Festival (NL), JAVA JAZZ Festival (IND), SINGAPORE JAZZ Festival i OSLO JAZZ Festival (NO) z Ivanem Linsem (BRA).

Jako pianista BERLIN JAZZ ORCHESTRA (D) pod dyrekcją Jiggsa Whighama (USA) występował już na scenie z Manfredem Krugiem, Pe Wernerem, Markiem Marshallem, Peterem Krausem i Thomasem Quasthoffem.

Od 2016 roku akompaniuje na fortepianie występom artysty kabaretowego CHIN MEYER i skomponował muzykę do czterech dotychczasowych programów (MACHT!GELD!SEXY?, LEBEN IM PLUS, CASHMAN, EROTIK DES GELDES). Był także dyrektorem muzycznym spektaklu A TRIBUTE TO JOHNNY CASH dla Wintergarten Varieté oraz pianistą podczas przedstawień Silverster w berlińskim Renaissance Theatre.

Claus-Dieter "CD" Bandorf przez wiele lat wykładał na Berlińskiej Akademii Muzycznej "Hanns-Eisler", Berlińskim Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Instytucie Jazzu w Berlinie (JIB). Jako wykładowca na kursie produkcji muzycznej na Uniwersytecie SRH w Berlinie, uczy gry na fortepianie w stylu pop i jazz, a także prowadzi kursy gry zespołowej, kształcenia słuchu i organizacji projektów.

Regularnie pracuje również jako pianista i wykładowca na następujących warsztatach:
NEW YORK VOICES Vocal Jazz Camp, SING JAZZ Berlin, HELLAZZ Jazzworkshops, Bayerisches Landesjugendjazzorchester BAVARIAN FIRST HERD

Ralph König studiował jazz na Uniwersytecie Muzycznym w Hanowerze. Pracował już jako wykładowca na wielu różnych warsztatach jazzowych i rockowych.

Od lat 90-tych Ralph był obecny na wielu nagraniach i w wielu produkcjach, w tym Randy'ego Crawforda - na albumie Naked and true, Deutschland Phunk!!! (D-Phunk) - współpraca z perkusistą Dirkiem Erchingerem i klawiszowcem Janem Heie-Erchingerem (Jazzkantine), Denise M'Baye, Chis De Burgh i Ronan Keating, Culture Clan - który zdobył Metro FM Music Award za najlepszy album R'n'B w 2004 roku, The Bahama Soul Club z wokalistką Pat Appleton i producentem Oliverem Beltzem, Heinz Rudolf Kunze i YORK & Band - The Souljazz Experience. Wśród nich znajduje się wiele albumów kompilacyjnych, a on sam grał na gitarze w licznych produkcjach muzycznych w Landesbühne Hannover, Gandersheim Cathedral Festival, Teatrze Dolnej Saksonii i Hannover Concerts.

Victor Smolski (uczy od piątku do niedzieli)

Victor Smolski jest muzykiem, producentem, kompozytorem, wykładowcą i autorem jednego z najbardziej udanych niemieckich DVD do nauki gry na gitarze, "School of Metal".

Liczne magazyny gitarowe, takie jak rosyjski magazyn "Classic Rock", niemiecki "Guitar Magazin", japoński magazyn "Burrn!" często umieszczały Victora w pierwszej dwudziestce najlepszych gitarzystów.

Jest członkiem jury wielu międzynarodowych konkursów muzycznych oraz światowym przedstawicielem i współtwórcą renomowanych firm z branży muzycznej, takich jak YAMAHA, ENGL, SHURE, CORDIAL, Thomastik-Infeld, KSE Music itp.

Już ze swoimi pierwszymi zespołami "Inspector" i progmetalowym Mind Odyssey Victor koncertował w całej Europie i zaczął zdobywać uznanie jako kompozytor i producent.

W 1999 roku Victor Smolski dołączył do niemieckiej instytucji heavy metalowej RAGE jako gitarzysta, producent i kompozytor. Utwory takie jak "Down", "Soundchaser", "War of Worlds", "Straight to Hell" (posłużyły jako ścieżka dźwiękowa do najbardziej udanej niemieckiej produkcji filmowej "Der Schuh des Manitu"), "Carved in Stone", "Forever Dead", "Empty Hollow" i "Cleansed by Fire" zostały napisane przez Victora.

Jako kompozytor, aranżer i producent, Victor angażuje się również w większe projekty, takie jak "LMO" z orkiestrą symfoniczną i 4 wokalistami, w którym z powodzeniem łączy heavy metal i muzykę klasyczną. Skomponował również i wyprodukował wszystkie utwory na kompilacji z okazji 20-lecia Nuclear Blast.

Na kilku solowych albumach ("Destiny", "The Heretic", "Majesty & Passion", "Guitar Force"), w których wielokrotnie współpracował z orkiestrami symfonicznymi, można usłyszeć i rozwinąć wszystkie jego doświadczenia z innych projektów.

W 2020 roku Victor wydał album z death metalową supergrupą "Voodoo Gods", której lista członków brzmi jak lista Metal Hall of Fame.

Ta udana historia jest teraz kontynuowana przez obecny zespół Smolskiego ALMANAC, który rozszerza unikalne brzmienie LMO o potężną nutę ciężkości. Melodyjny power metal w połączeniu z klasyczną orkiestrą i nowoczesnym brzmieniem sprawiają, że ALMANAC jest absolutnym doświadczeniem słuchowym.

Oliver "O.Lee" Schmidt (uczy w czwartek)

O.Lee jest gitarzystą, multiinstrumentalistą i producentem. Ukończył G.I.T. i jest byłym demonstratorem Marshalla w Niemczech z Marshall History Band.
Obecnie O.Lee jest gitarzystą i basistą Die Schröders, Fee i Rauhbein.
Został uhonorowany złotymi i platynowymi nagrodami za liczne miejsca w pierwszej dziesiątce list przebojów.

Motto: "Jazz jest uleczalny".

Jest oficjalnym twórcą powiedzenia "Życie to nie farma kucyków".

André Neygenfind jest wszechstronnym basistą z Wolfsburga, który dobrze czuje się zarówno na kontrabasie, jak i na basie elektrycznym. Po ukończeniu klasycznych studiów kontrabasowych w Lubece, stał się rozchwytywanym muzykiem na międzynarodowych scenach. Jako członek metalowego projektu Avantasia koncertuje na całym świecie, ale był także gościnnym basistą na renomowanych festiwalach, takich jak Leverkusener Jazztage i Jazz Baltica.
André jest szczególnie wszechstronny, jeśli chodzi o jazz: od fusion po free, wnosi swoje kreatywne umiejętności do szerokiej gamy kontekstów muzycznych. Jako basista koncertowy i studyjny jest poszukiwanym partnerem dla muzyków wszystkich stylów i grał już z takimi artystami jak Max Mutzke i Uli Beckerhoff.

Niestety, Frank Itt musiał z ciężkim sercem zrezygnować. Znaleźliśmy jednak fantastyczne zastępstwo i z niecierpliwością czekamy na Larsa Lehmanna!

LARS LEHMANN

Co zrobili tacy artyści jak Sasha, U.F.O., Bobby Kimball (TOTO), Dave Bickler (Survivor), Simon Phillips, Konstantin Wecker, Uli Jon Roth (Scorpions), Marty Friedman (Megadeth), Bill Champlin (Chicago), Mousse T., Roachford, Sydney Youngblood, Marla Glen, Cultured Pearls, Pee Wee Ellis, Bobby Byrd, Vinnie Moore, Gus G. (Ozzy Osbourne), Mark Boals (Yngwie Malmsteen), Clyde Stubblefield (James Brown), Randy Hansen, Ilja Richter, Harpo i wielu innych? Wszyscy oni polegali na Larsie Lehmannie na basie!

Od połowy lat 90. niezliczone trasy koncertowe zabrały wszechstronnego basistę elektrycznego i kontrabasistę na cały świat. W tym samym czasie uwiecznił się swoją charakterystyczną grą na basie na niezliczonych nagraniach studyjnych. Obecnie Larsa nadal można spotkać na międzynarodowych scenach rockowych, popowych, funkowych i soulowych lub na festiwalach jazzowych - można go również spotkać z kontrabasem i smyczkiem w orkiestrze podczas różnych produkcji muzycznych. Każdy, kto spędza dużo czasu w Internecie, zna go również jako demonstratora basu, na przykład na kanałach YouTube BassTheWorld, Sadowsky lub Warwick.

Przez lata Lars Lehmann wyrobił sobie również markę jako poszukiwany wykładowca basu. "Popakademie Baden-Württemberg" w Mannheim, "Academy Of Contemporary Music" w Londynie, "Hochschule für Musik, Theater und Medien" w Hanowerze i znany na całym świecie "Warwick Bass Camp" (gdzie uczył u boku legend basu, takich jak Victor Wooten, Steve Bailey, Alphonso Johnson, Bobby Vega, Stu Hamm, Adam Nitti i Gary Willis) to tylko niektóre z jego wielu przystanków dydaktycznych. Jego warsztaty zabrały go między innymi do Dubaju, Pragi i Londynu. Dzięki "Slap-Attack" Lars napisał również jeden z najważniejszych podręczników na temat techniki slap na elektrycznym basie.

Oprócz działalności muzycznej, Lars był redaktorem naczelnym specjalistycznego magazynu "Bass Professor" w latach 1996-2015. Od 2015 roku jest szefem redakcji basowej w największym niemieckojęzycznym specjalistycznym magazynie internetowym: www.bonedo.de.

www.larslehmann.com

Perkusista Dieter "Zipper" Schmigelok studiował jazz, rock i pop na Uniwersytecie Muzyki, Teatru i Mediów w Hanowerze oraz w Drummers Collective w Nowym Jorku. W latach 1990-2005 był wykładowcą na Uniwersytecie Muzyki, Teatru i Mediów i grał trasy koncertowe w Holandii, na Węgrzech, Islandii, Francji itp. Przez 12 lat mieszkał i pracował w Ameryce Południowej (Chile), gdzie grał trasy koncertowe w Chile, Argentynie, Brazylii, Peru i Boliwii.

W Europie i USA współpracował m.in. z Michelem Petruciani (zespół warsztatowy w Nowym Jorku), Astrud Gilberto (brazylijska piosenkarka/"Dziewczyna z Ipanemy"), Bootsie Collins (basista James Brown Band), Chris De Burgh, Lincoln Goines (basista Mike Stern Band), Mario Bauza Orchestra (Latin Jazz Big Band) i Heinz Rudolf Kunze/Heiner Lürig.

Od lata 2017 roku Dieter Schmigelok ponownie mieszka w Hanowerze.

Dirk Brand (uczy w czwartki, piątki i niedziele)

Jako wszechstronny stylista, Dirk Brand jest mile widzianym gościem na wielu międzynarodowych festiwalach perkusyjnych i pracował dla takich artystów jak Marty Friedmann (Megadeath), Charlie Mariano, Deborah Watson, Geoff Downes i John Wetton (Asia), Gloria Gaynor, Meri Voskania, Jürgen Drews, Gitte Henning, Gregor Hilden, Carmen Nebel, Florian Silbereisen, Sascha Klaar, Gala i show band Nightflight, Thomas Blug, George Whitehorn (Procol Harum), Jerry Donahue (Helecasters), Al Copley (Blues Brothers), amerykańska legenda bluesa Kai David, Bruno Nunes (Brazylia), z metalowym zespołem Axxis gra na największych festiwalach metalowych na całym świecie. Wacken Open Air (BRD), Big Gun (Rosja), Metalfest Pilzen (CZ), Rock in Rio (Brazylia). Wraz z belgijskim platynowym tanecznym sprzedawcą "Milk Inc." jest w domu na największych festiwalach tanecznych. Pracował również z SEAL i szwedzkim zespołem popowym A-ha za perkusją dla Milk Inc.

Od 2015 roku koncertuje na całym świecie z flagowym niemieckim zespołem rocka progresywnego SUBSIGNAL, w tym z Prog Power USA i Prog Meeting w Anglii!

Wraz z wyjątkowym klawiszowcem Delmarem Brownem (Miles Davis, Sting) grał na światowych festiwalach muzyki pop na całym świecie. Trasy koncertowe z Instytutem Goethego zabrały go do Izraela, Francji i Rosji. Występował również w musicalach takich jak "Evita", "Linie" i "Hair".

Dirk Brand jest również autorem tytułów "1000 Faces of Drum Styles", "Future Drumming", "Chartreading" i "Pocket Rhythms for Drums" wydanych przez AMA Verlag oraz DVD "A Band Concept".

Jako specjalista ds. produktów Roland V-Drums podróżował po całym świecie (Chiny, Indie, Japonia, Norwegia, Rosja, Indonezja, Tajwan, Korea, Malezja, Singapur). Był również zaangażowany w rozwój V-Drums.

Od 2019 roku ściśle współpracuje z firmą PEARL w sektorze akustycznym i elektronicznym i można go również znaleźć na całym świecie!

Do 2012 r. wykładał na Westfälische Wilhelms Universität Münster, a od 2009 r. jest głównym wykładowcą uznawanego przez państwo kursu perkusyjnego w RP-Jam Berufsakademie für Musik w Gießen.

________________________________________________________________________________________________

Eddie Filipp (poprowadzi lekcje w sobotę i zagra na koncercie wykładowców)

Perkusista z Braunschweig Eddie Filipp jest uważany za muzycznego kameleona za bębnami. Dzięki imponującemu zakresowi stylistycznemu pewnie porusza się między rockiem, bluesem, soulem, jazzem i popem - i to właśnie ta wszechstronność czyni go poszukiwanym muzykiem studyjnym i koncertowym.

Jego potężny i zniuansowany groove można usłyszeć w ponad 100 produkcjach. Grał i koncertował z takimi artystami jak Andy Scott's Sweet, Alex Conti, Bahama Soul Club, Clem Clempson, Inga Rumpf, Lake, Hannes Wader, Marialy Pacheco, Chris Farlowe i Stoppok - muzyczne spektrum, które rozciąga się od rocka po muzykę latynoską, jazz i singer-songwriter.

W 2019 roku poszedł w ślady legendy perkusji Jona Hisemana i zajął miejsce w brytyjskim zespole JCM (Hiseman, Clempson, Clarke) podczas trasy koncertowej po Anglii. Od 2021 roku regularnie koncertuje z Hamburg Blues Band.

Oprócz pracy jako muzyk, Eddie Filipp jest również aktywny jako producent od ponad dwóch dekad i prowadzi własne studio, w którym towarzyszy wielu różnym artystom i projektom.

Jego zainteresowanie światem perkusji pojawiło się w 1982 roku. Po wielu doświadczeniach samouka w różnych zespołach w okolicy jego rodzinnego miasta Freden/Leine, Hilko Schomerus trafił do "Percussion Academia" w Hanowerze w 1987 roku pod kierunkiem Freddiego Santiago.
Kilka wizyt studyjnych zabrało go między innymi do Afryki Zachodniej, Wenezueli i Indonezji.
Jako często rezerwowany muzyk studyjny i koncertowy, Hilko współpracował między innymi z następującymi artystami: Randy Crawford, Quincy Jones, DJ Bobo, Fury in the Slaughterhouse, Bootsie Collins, Fred Wesley, Phil Collins, Cultured Pearls, Roachford, Echt, Mousse T., Inga Rumpf, Roger Cicero, Max Mutzke, Guildo Horn, NDR Big Band i wielu innych. .
Kiedy nie jest w trasie, w studiu nagraniowym lub komponując muzykę filmową (w tym ścieżkę dźwiękową do filmu "Mongol"), uczy i pracuje jako wykładowca na różnych uniwersytetach.