27 września 2023 roku w Engelnstedt ułożono pięć Stolpersteinów ku czci rodziny Traube (matki Margarete, ojca Waltera oraz dzieci: Gerharda, Ingeborg i Jutty).

Walter urodził się w 1888 roku jako syn Juliusa i Rosalie Traube. Jego rodzice pochodzili z rodzin żydowskich, ale nie wyznawali judaizmu, dlatego Walter został ochrzczony w kościele ewangelickim. W 1918 roku poślubił Margarete Sitte i przeniósł się na gospodarstwo w Salzgitter-Engelnstedt. W kolejnych latach mieli troje dzieci: syna Gerharda oraz dwie córki – Ingeborg i Juttę.

W 1933 roku, wraz z dojściem do władzy narodowych socjalistów, sytuacja rodziny w Salzgitter uległa pogorszeniu. Zostali wykluczeni ze społeczności lokalnej i parafii. W 1938 roku Walter przekazał gospodarstwo synowi Gerhardowi, aby uniknąć przymusowej wywłaszczenia. Nastąpiły kolejne lata wykluczenia, prześladowań i pozbawienia praw. W połowie 1943 roku gospodarstwo zostało przymusowo wywłaszczone. Państwo Traube znaleźli schronienie w małym mieszkaniu w Hallendorfie.

Wkrótce potem, we wrześniu 1943 roku, gestapo aresztowało Waltera Traube i osadziło go w obozie pracy wychowawczej w Watenstedt/obóz nr 21 (niedaleko Hallendorfu). Pod koniec października SS przeniosło go do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Zmarł tam 6 grudnia 1943 roku.

Jego syn Gerhard został aresztowany w listopadzie 1944 roku i przewieziony do tak zwanego obozu dla „mieszanych” w Unterweissbach. Musiał tam wykonywać przymusową pracę aż do końca wojny. Podczas likwidacji obozu w 1945 roku udało mu się uciec wraz z innym więźniem. Córki Ingeborg i Jutta zostały w lutym 1945 r. zmuszone do pracy przymusowej w zakładach Greif-Werke w Goslar. Musiały pozostać w Goslar do końca wojny.

Po powrocie Gerharda, Ingeborg i Jutty rodzina Traube wystąpiła o odszkodowanie za swoje gospodarstwo. W wyniku ugody z przedsiębiorstwem Reichswerke rodzinie zaproponowano ich dawne gospodarstwo w Engelnstedt lub nowe w Bleckenstedt. Zdecydowali się na gospodarstwo w Bleckenstedt.

Grupa robocza ds. historii miasta wydała broszurę poświęconą historii rodziny Kleeblatt i rodziny Traube, którą można nabyć w siedzibie grupy.

Od 26 sierpnia 2026 r. przed domem przy ulicy Gänsebleek 13 w Salder cztery Stolpersteiny upamiętniają Juliusa, Else, Doris i Ellen Gutheim.

Rodzina Gutheimów mieszkała i pracowała w Salderze aż do momentu ucieczki przed prześladowaniami ze strony nazistów. Od 1923 roku Gutheimowie wraz z blisko powiązaną z nimi rodziną Kleeblatt prowadzili sklep tekstylny przy ulicy Gänsebleek 13.

Wraz z dojściem nazistów do władzy w 1933 roku życie rodzin żydowskich uległo radykalnej zmianie. Wykluczenie, dyskryminacja i represje gospodarcze w coraz większym stopniu determinowały ich codzienność. Działania bojkotowe i brak klientów sprawiły, że rodzina Gutheimów musiała zamknąć swój sklep w 1935 roku. Następnie został on sprzedany lojalnemu wobec reżimu mieszkańcowi Salderu.

W obliczu nasilających się prześladowań rodzina opuściła Salder i przeniosła się do krewnych w Kirchheimbolanden. W 1937 roku Juliusowi, Else, Doris i Ellen Gutheim udało się uciec do Stanów Zjednoczonych. Tam znaleźli schronienie przed nazistowskimi prześladowaniami i mogli rozpocząć nowe życie.

Cztery Stolpersteiny na stałe upamiętniają historię rodziny Gutheim w miejscu, gdzie niegdyś mieszkali i prowadzili działalność gospodarczą. Stolpersteiny te upamiętniają cztery osoby, których życie uległo zasadniczej zmianie w wyniku prześladowań nazistowskich.

Ułożenie Stolpersteinów zorganizowało stowarzyszenie Arbeitskreis Stadtgeschichte e.V. Za ułożenie Stolpersteinów odpowiedzialne było Miejskie Przedsiębiorstwo Komunalne (SRB).

Broszura poświęcona życiu i losom rodziny Gutheimów jest również dostępna w biurze stowarzyszenia Arbeitskreis Stadtgeschichte e.V.