Bu danışma merkezindeki ekibe ücretsiz olarak ulaşılabilmekte ve özel, bireysel ve bürokratik olmayan yardım sağlanmaktadır. Çalışanlar görevlerini iki örnekle anlatıyor.
Sabine Wunsch[1] erkek kardeşinin artık işe gitmediğini ve birkaç gündür yatakta yattığını fark ettiğinde sosyal psikiyatri servisiyle temasa geçti. "İlk başta bu durumla kendi başıma başa çıkabileceğimi düşündüm. Geçer gider" diye hatırlıyor. Bir ay sonra hala bir gelişme olmayınca giderek daha fazla endişelenmeye başlamış. Ama böyle bir durumda nereye başvurursunuz? Salzgitter sakini, şehrin web sitesinde sosyal psikiyatri servisinin numarasına rastladı. "İlk kez endişelerim ve korkularım hakkında açıkça konuşabildim ve ciddiye alındım" diyor kız kardeşi.
Aynı hafta, sosyal psikiyatri servisinden sosyal hizmet uzmanının kardeşlere depresyonun klinik tablosunu açıkladığı ve özel bir klinikte yatılı kalma, gündüz kliniğinde bakım veya ayakta psikoterapi seçeneklerini anlattığı ortak bir ziyaret ayarlandı. Kardeşinin teklifi kabul etmesi ve personel ve uzmanla yapılan köprü kurucu görüşmelerle geçen bir bekleme döneminden sonra başarılı bir şekilde bir psikiyatri kliniğine yerleştirilmesi onu rahatlatmıştır.
Stefan Rudolf'un durumu Sabine Wunsch'tan farklıydı. Koronavirüs hakkında daha fazla rapor ortaya çıktıkça, enfekte olma konusundaki endişeleri de arttı. Genç adam, "Tanıdığım insanlar korkularımı ciddiye almadı ve normal karşıladı, çünkü elbette herkes onlar için endişeleniyordu" diyor. Genç adam 24 yaşında ve daha önce herhangi bir hastalığı olmadığı için risk grubunda olmadığının farkındaydı ama yine de diğer insanlarla temastan kaçınıyor ve süpermarkete gitmekten çekiniyordu. Mart 2020'deki ilk karantinadan bu yana Stefan Rudolf evinden yalnızca ertelenemeyecek işler için ve yalnızca artırılmış koruyucu önlemler altında ayrıldı. Arkadaşlarıyla temastan giderek uzaklaştığını ve bazen artık onlarla konuşmak istemediğini fark etti. Bunun yerine geç saatlere kadar uyuyor, geceleri uyanık kalıyor, az yemek yiyor ve hayatında giderek daha az anlam görüyordu.
Daha sonra Korona çevresindeki belediye irtibat noktalarında sosyal psikiyatri servisinin danışma hattının iletişim bilgilerini gördü. İlk telefon görüşmesinden sonra kendini özgür hissetti. Genç yetişkin, "Düzenli konuşmalar ve zaman geçirmenin anlamlı yollarına ilişkin ipuçları sayesinde düzenli bir günlük yapı oluşturabildim ve kendimi daha iyi hissettim" diyor. "Amacım, en azından yürüyüşe çıkabilmek için kaygımı kontrol altına almak."
[1] Tüm isimler değiştirilmiş ve hikayeler tanınmayacak şekilde değiştirilmiştir