Biotopy objęte ochroną to siedliska szczególnych gatunków roślin i zwierząt. Siedliska te zasługują na szczególną ochronę, ponieważ są rzadkie, mają wysoką wartość ekologiczną i/lub są zagrożone zniszczeniem.

W celu ochrony tych siedlisk obowiązują przepisy prawne i umowy międzynarodowe. W Dolnej Saksonii następujące typy biotopów objęte są szczególną ochroną prawną na mocy § 30 ustawy o ochronie przyrody i gospodarowaniu krajobrazem (BNatSchG):

• naturalne lub zbliżone do naturalnego obszary płynących i stojących wód śródlądowych, w tym ich brzegi i towarzysząca im naturalna lub zbliżona do naturalnej roślinność brzegowa, a także ich naturalne lub zbliżone do naturalnego obszary zamulające, starorzecza i obszary regularnie zalewane,
• torfowiska, bagna, trzcinowiska, łąki z wysokimi turzycami, wilgotne łąki bogate w turzyce i sitowie, obszary źródłowe, słone tereny śródlądowe,
• otwarte wydmy śródlądowe, otwarte naturalne zwałowiska bloków, gruzu i kamieni, ściany gliniaste i lessowe, wrzosowiska z krzewami karłowatymi, janowcami i jałowcami, murawy z trawy borstowej, murawy suche, murawy z metalami ciężkimi, lasy i zarośla na suchych i ciepłych stanowiskach,
• lasy bagienne, torfowiskowe i łęgowe, lasy wąwozowe, na zwałach głazowych i na osuwiskach, subalpejskie lasy modrzewiowe i modrzewowo-sosnowe,
• otwarte formacje skalne, jaskinie oraz sztolnie o charakterze zbliżonym do naturalnego, alpejskie murawy, a także dolinki śnieżne i zarośla krzewów karłowatych,
• skaliste i strome wybrzeża, wydmy przybrzeżne i wały plażowe, jeziora przybrzeżne, wody zatok z obszarami zamulonymi, łąki solankowe i obszary pływowe w strefie przybrzeżnej, łąki trawy morskiej i inne skupiska makrofitów morskich, rafy, sublitoralne piaszczyste łachy, dna mułowe z megafauną drążącą, a także bogate gatunkowo dna żwirowe, z gruboziarnistym piaskiem i szlamem w obszarach morskich i przybrzeżnych,
• ubogie łąki koszone na nizinach i w górach zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 92/43/EWG, sady z drzewami rozrzuconymi, kamienne groble i suche mury.

Ponadto zgodnie z § 24 ustawy o ochronie przyrody Dolnej Saksonii (NNatSchG) następujące typy biotopów objęte są szczególną ochroną prawną:

• wilgotne łąki z wysoką roślinnością bylinową oraz inne bogate gatunkowo wilgotne i mokre użytki zielone,
• łąki górskie,
• łąki mezofilne,
• sady i pastwiska owocowe o powierzchni powyżej 2 500 m ² z drzewami owocowymi o wysokich pniach, o wysokości pnia powyżej 1,60 m (zasady drzew owocowych) oraz
• leje krasowe.

Ochrona innych biotopów może wynikać ze szczególnych przepisów prawnych dotyczących ochrony określonych obszarów.

Czynności, które mogą prowadzić do zniszczenia lub znacznego naruszenia tych siedlisk wraz z ich typową florą i fauną, są zabronione. W indywidualnych przypadkach dopuszcza się wyjątki, o ile możliwe jest zrekompensowanie tych naruszeń. Również szkody i zniszczenia biotopów objętych szczególną ochroną, spowodowane z niewiedzy, są niezgodne z prawem. Sprawca może zostać zobowiązany do przywrócenia pierwotnego stanu.

Biotopy objęte ochroną prawną są rejestrowane przez gminę, związek gmin i miasto oraz wpisywane do rejestru chronionych elementów przyrody i krajobrazu. O wpisaniu do tego rejestru właściciele i osoby uprawnione do użytkowania są informowani na piśmie. Gminy, wspólnoty gmin i miasta prowadzą wyciągi z tego rejestru. Każdy może zapoznać się z tym rejestrem i wyciągami zgodnie z ustawą NAGBNatSchG.