Wykopaliska archeologiczne, w szczególności w latach 1902, 1957 i badania prowadzone przez Archeologiczną Grupę Roboczą Salzgitter od 1990 roku do dnia dzisiejszego, odkryły i zachowały pozostałości murów rozległego kompleksu zamkowego, który był wykorzystywany jako dostawca materiałów budowlanych do około 1860 roku, i przedstawiły je na planach
Na podstawie artefaktów, takich jak odłamki, monety, tynk i pozostałości murów, eksperci byli w stanie zinterpretować wiek, a w niektórych przypadkach funkcje różnych elementów budowlanych zamku.
Kompleks, który był zamieszkiwany przez komorników i kasztelanów wraz z ich orszakiem, posiadał również miejsce ciszy, pobożności i wewnętrznej kontemplacji. Podczas pierwszych badań zlokalizowano kaplicę zamkową. Pozostałości fresków i złoconych tynków, które wskazują na okres romański, a także ołowiane pręty i malowane szkło zostały znalezione w fosie zamkowej bezpośrednio obok budynku bramnego na wschód od głównego zamku, co wskazywało na kaplicę. Inne znaleziska obejmują muszlę przegrzebka, znak pielgrzymkowy z hiszpańskiego miejsca pielgrzymkowego Santiago de Compostella oraz pozostałości brązowego dzwonu, który wzywał ludzi do modlitwy.
W trakcie badań nad renowacją murów zamku głównego w 2002 r., tkanka budowlana została całkowicie odsłonięta w domniemanym obszarze kaplicy zamkowej. Odsłoniło to pozostałości sklepienia kolebkowego w piwnicy, które zostało następnie wmurowane w ścianę zewnętrzną. Ta sklepiona piwnica była prawdopodobnie wykorzystywana jako magazyn. Kaplica zamkowa prawdopodobnie znajdowała się nad tą sklepioną piwnicą. W przeciwieństwie do wcześniejszych spekulacji, nie ma śladu ludzkich szczątków, które mogłyby wskazywać na pochówek w tym obszarze.
Istnieją dowody na istnienie kaplicy w kaplicy zamkowej, po raz pierwszy wspomnianej w 1290 roku, w 1542 roku. W protokole wizytacyjnym, który po raz pierwszy został sporządzony z inicjatywy Ligi Schmalkaldzkiej na rzecz wprowadzenia reformacji w księstwie Braunschweig-Wolfenbüttel, stwierdza się o ówczesnym proboszczu parafii Oberfreden, która leży na zboczu wzgórza poniżej zamku, Johannesie Issmannie, że bez opieki nad kaplicą na zamku Lichtenberg, która została następnie zniszczona w 1552 r., cierpiałby z powodu trudności ekonomicznych. Później pastor Issmann był pastorem w Oberfreden, Niederfreden i Salder.
Autor: Karlhans Kummer (Przyjaciele Zamku Lichtenberg) 2007